Εσωτερικά παράσιτα της γάτας: πρόληψη των κινδύνων σε καθημερινή βάση

Εσωτερικά παράσιτα της γάτας: οργανώστε μια κατάλληλη πρόληψη

Εσωτερικά παράσιτα της γάτας: κατανοήστε τις οδούς μόλυνσης

Τα εσωτερικά παράσιτα της γάτας είναι οργανισμοί που ζουν στον πεπτικό σωλήνα ή σε ορισμένους ιστούς του αιλουροειδούς, συχνά με τη μορφή στρογγυλών σκωλήκων, πλατυέλμινθων ή πρωτόζωων. Μπορούν να προκαλέσουν πεπτικές διαταραχές, απώλεια φυσικής κατάστασης, θαμπό τρίχωμα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, κίνδυνο μετάδοσης στον άνθρωπο. Αναρωτιέστε αν η γάτα σας που ζει μέσα στο σπίτι κινδυνεύει πραγματικά; Ναι, γιατί τα αυγά παρασίτων, οι ψύλλοι ή τα μολυσμένα θηράματα μπορούν να εισέλθουν στο περιβάλλον της.

Ο στόχος είναι να επιλέξετε μια στρατηγική προσαρμοσμένη στο ζώο σας. Ένα ανθελμινθικό δρα κατά των παρασίτων που προβλέπονται στο φύλλο οδηγιών του· δεν καλύπτει απαραίτητα όλα τα εσωτερικά παράσιτα. Η παρακολούθηση συνδυάζει αξιολόγηση του κινδύνου, θεραπεία όταν ενδείκνυται και τακτική υγιεινή. Ένα γατάκι, μια γάτα που κυνηγά και μια ενήλικη γάτα που ζει μέσα στο σπίτι δεν έχουν τις ίδιες ανάγκες.

Τα κύρια εσωτερικά παράσιτα της γάτας περιλαμβάνουν τις ασκαρίδες, τα αγκυλοστόματα, ορισμένες ταινίες και πεπτικά πρωτόζωα. Οι ασκαρίδες μοιάζουν με λευκωπά σπαγγέτι. Οι ταινίες μπορεί να αφήνουν μικρά τμήματα γύρω από τον πρωκτό, που μερικές φορές παρομοιάζονται με κόκκους ρυζιού. Ωστόσο, πολλές μολυσμένες γάτες δεν εμφανίζουν κανένα ορατό σημάδι. Γι' αυτό η αντιπαρασιτική πρόληψη παραμένει απαραίτητη.

Εσωτερικά παράσιτα της γάτας: γιατί η πρόληψη είναι απαραίτητη

Μια προσβολή μπορεί να παραμείνει ανεπαίσθητη, ακόμα και σε μια γάτα που φαίνεται να είναι σε φόρμα. Η πρόληψη λοιπόν δεν βασίζεται μόνο στην παρατήρηση των κοπράνων. Λαμβάνει επίσης υπόψη τις εξόδους, τα θηράματα που καταναλώνονται, τους ψύλλους, τα ταξίδια και την παρουσία άλλων ζώων στο σπίτι.

Γιατί τα εσωτερικά παράσιτα είναι σημαντικά για τη γάτα;

Τα σκουλήκια της γάτας καταναλώνουν θρεπτικά συστατικά, ερεθίζουν το έντερο και μπορούν να εξασθενίσουν το ζώο. Σε μια υγιή ενήλικη γάτα, η προσβολή μπορεί μερικές φορές να περάσει απαρατήρητη. Σε ένα γατάκι, μια ηλικιωμένη γάτα, μια έγκυο γάτα ή ένα άρρωστο ζώο, οι συνέπειες γίνονται πιο σοβαρές.

Ένα μολυσμένο γατάκι μπορεί να παρουσιάσει φουσκωμένη κοιλιά, διάρροια, καθυστέρηση στην ανάπτυξη ή μείωση της ενέργειας. Μια ενήλικη γάτα μπορεί να χάσει βάρος παρά την κανονική όρεξη. Ορισμένες γάτες κάνουν εμετό με σκουλήκια, γλείφονται συχνά στο πίσω μέρος ή παρουσιάζουν μαλακά κόπρανα. Ωστόσο, η απουσία σημαδιών δεν σημαίνει απουσία παρασίτων.

Η πρόληψη παρουσιάζει επίσης ενδιαφέρον για την οικογένεια. Ορισμένα παράσιτα, ιδιαίτερα το Toxocara cati, μπορούν να μολύνουν το περιβάλλον μέσω των κοπράνων. Ο κίνδυνος εξαρτάται από το παράσιτο και την οδό μετάδοσης. Διατηρήστε τακτικές συνήθειες υγιεινής, ιδιαίτερα με τα μικρά παιδιά, χωρίς να θεωρείτε κάθε επαφή με τη γάτα επικίνδυνη.

Αιτίες, συμπτώματα και ζητήματα που σχετίζονται με τα σκουλήκια της γάτας

Οι γάτες μολύνονται με διάφορους τρόπους. Μπορούν να καταπιούν αυγά που υπάρχουν στο περιβάλλον, να καταπιούν έναν ψύλλο φορέα ταινίας, να κυνηγήσουν ένα μολυσμένο ποντίκι ή να μοιράζονται έναν χώρο με άλλα μολυσμένα ζώα. Τα γατάκια μπορούν επίσης να μολυνθούν πολύ νεαρά, ιδιαίτερα μέσω του μητρικού γάλακτος ανάλογα με το εμπλεκόμενο παράσιτο.

Τα σημάδια προς παρακολούθηση είναι τα εξής:

• διάρροια, μαλακά κόπρανα ή παρουσία βλέννας·
• εμετοί, μερικές φορές με ορατά σκουλήκια·
• στρογγυλή κοιλιά, ιδιαίτερα στο γατάκι·
• απώλεια βάρους ή καθυστέρηση στην ανάπτυξη·
• θαμπό τρίχωμα, κόπωση ή μείωση της δραστηριότητας·
• μεταβαλλόμενη όρεξη, αυξημένη ή μειωμένη·
• μικρά λευκά τμήματα κοντά στον πρωκτό ή στο στρώμα·
• ερεθισμός της πρωκτικής περιοχής και συχνό γλείψιμο.

Να γιατί πρέπει να είστε προσεκτικοί: αυτά τα σημάδια δεν είναι ειδικά. Μια διάρροια μπορεί επίσης να προέρχεται από ακατάλληλη διατροφή, φλεγμονώδη νόσο, λοίμωξη ή στρες. Αν η γάτα σας είναι αποκαμωμένη, αφυδατωμένη, πολύ νεαρή ή αν εμφανιστεί αίμα στα κόπρανα, επιβάλλεται μια κτηνιατρική επίσκεψη.

Επιλέξτε τη στρατηγική με τον κτηνίατρο

Ο οδηγός εξατομικευμένης αποπαρασίτωσης της ESCCAP συνιστά να σκέφτεστε ανάλογα με τον κίνδυνο έκθεσης. Ο κτηνίατρος μπορεί να προτείνει θεραπείες σε προσαρμοσμένα διαστήματα, εξετάσεις κοπράνων ή συνδυασμό αυτών των μέτρων. Το πρόγραμμα πρέπει να εξελίσσεται αν αλλάζει ο τρόπος ζωής.

Προετοιμάστε το ραντεβού περιγράφοντας συγκεκριμένα την καθημερινότητα της γάτας:

• Ζωή μέσα στο σπίτι: διευκρινίστε τις επαφές με άλλα ζώα, τους πιθανούς ψύλλους και τη διατροφή.
• Πρόσβαση στο εξωτερικό: αναφέρετε το κυνήγι και την πιθανή κατανάλωση θηραμάτων, ακόμα κι αν δεν βλέπετε κάθε έξοδο.
• Ταξίδια ή φύλαξη: επικοινωνήστε τον προορισμό, τις ημερομηνίες και τις συνθήκες διαμονής.
• Γατάκι ή θηλάζουσα γάτα: ζητήστε ένα ειδικό πρωτόκολλο και ελέγξτε την ελάχιστη ηλικία κάθε φαρμάκου.
• Ευαίσθητο άτομο στο σπίτι: συζητήστε τα κατάλληλα μέτρα χωρίς να εφαρμόζετε αυτόματα το ίδιο πρόγραμμα σε όλες τις γάτες.

Η μορφή του προϊόντος δεν αρκεί για να γνωρίζετε το φάσμα του. Μια πιπέτα μπορεί να στοχεύει ορισμένα σκουλήκια, μόνο εξωτερικά παράσιτα, ή πολλές ομάδες ανάλογα με τη σύνθεσή της. Ένα δισκίο επίσης δεν δρα κατά όλων των παρασίτων. Διαβάστε τις ενδείξεις της ακριβούς παρουσίασης: «αντιπαρασιτικό» και «ευρέος φάσματος» δεν σημαίνουν καθολική προστασία.

Ενδεικτικές συχνότητες, προς προσαρμογή στον πραγματικό κίνδυνο

Το σχήμα της ESCCAP διακρίνει ιδιαίτερα τις γάτες εσωτερικού χώρου με χαμηλή έκθεση και εκείνες που βγαίνουν ελεύθερα. Προτείνει, ανάλογα με το προφίλ, ρυθμούς που κυμαίνονται από μία έως δύο παρεμβάσεις ετησίως έως πολύ πιο συχνά μέτρα, ή εξετάσεις κοπράνων με κατάλληλη θεραπεία. Αυτά τα σημεία αναφοράς δεν αντικαθιστούν την ατομική επιλογή του προϊόντος και του προγράμματος.

Για τα γατάκια, η ESCCAP France προβλέπει πρόληψη από τις πρώτες εβδομάδες. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα τα ανθελμινθικά είναι κατάλληλα σε αυτή την ηλικία. Για παράδειγμα, η παρουσίαση MilbemaxTab για μικρές γάτες και γατάκια δεν χρησιμοποιείται πριν από τις έξι εβδομάδες ούτε κάτω από 0,5 kg. Ο κτηνίατρος επιλέγει λοιπόν το προϊόν που είναι συμβατό με κάθε στάδιο.

Ένα βασικό σημείο ξεχνιέται συχνά: αντιμετωπίστε τους ψύλλους αν υπάρχει υποψία ταινίας. Η γάτα μπορεί να ξαναμολυνθεί καταπίνοντας έναν μολυσμένο ψύλλο κατά την καθαριότητά της. Σε αυτή την περίπτωση, ένα ανθελμινθικό από μόνο του μπορεί να δώσει την εντύπωση αποτυχίας. Πρέπει να συνδυάσετε μια στρατηγική κατά των εξωτερικών παρασίτων και να καθαρίσετε το περιβάλλον.

Σε περίπτωση αμφιβολίας, συμβουλευτείτε τον κτηνίατρό σας πριν από οποιαδήποτε θεραπεία.

Τρεις συμπληρωματικές δράσεις, όλο τον χρόνο

Για να γίνει η πρόληψη εύκολη στην καθημερινότητα, κατανείμετε τις εργασίες μεταξύ της θεραπείας του ζώου, της φροντίδας του περιβάλλοντός του και της υγιεινής του σπιτιού. Αυτή η υπενθύμιση δεν αποτελεί επικυρωμένο κλινικό πρωτόκολλο. Δεν καθορίζει ούτε διάρκεια προστασίας, ούτε προθεσμία που να εγγυάται την απουσία επανεπιμόλυνσης.

Για τη γάτα: ζυγίστε τη και ακολουθήστε το φύλλο οδηγιών καθώς και τις συστάσεις που λάβατε. Σημειώστε το προϊόν, τη μορφή του και την ημερομηνία χορήγησης. Αν δεν γνωρίζετε πόση ποσότητα καταπόθηκε, ή αν η γάτα κάνει εμετό μετά τη λήψη, ζητήστε συμβουλή πριν δώσετε ξανά δόση. Μη συνδυάζετε δύο αντιπαρασιτικά χωρίς να ελέγξετε τη συμβατότητά τους.

Για το περιβάλλον: αφαιρείτε τακτικά τα περιττώματα από την αμμοδόχο και φροντίζετε τη δοχείο. Καθαρίζετε τα στρωσίδια σύμφωνα με τις οδηγίες τους και τις περιοχές ανάπαυσης. Σε περίπτωση ψύλλων, ζητήστε να καθοριστεί μια στρατηγική για όλα τα εμπλεκόμενα ζώα και το περιβάλλον. Κάθε είδος πρέπει να λαμβάνει προϊόν που προορίζεται ειδικά για αυτό.

Για την οικογένεια: πλένετε τα χέρια σας μετά την αμμοδόχο, την κηπουρική και τον καθαρισμό. Αποφεύγετε να αγγίζουν τα παιδιά τα περιττώματα και προστατεύστε τις περιοχές παρασκευής τροφίμων. Σε περίπτωση εγκυμοσύνης ή ανοσοκαταστολής, ζητήστε από τον ιατρό τις απαραίτητες προσωπικές προφυλάξεις. Η τοξοπλάσμωση είναι διαφορετική από τις προσβολές από σκουλήκια: ένα συνηθισμένο ανθελμινθικό δεν αποτελεί πλήρη πρόληψη αυτής της λοίμωξης.

Αυτές οι συνήθειες συνεχίζονται ανάμεσα στις θεραπείες. Μια ορατή βελτίωση δεν σημαίνει ότι όλες οι πηγές έκθεσης έχουν εξαφανιστεί. Αντίστροφα, το γεγονός ότι δεν βλέπετε σκουλήκια μετά από μια λήψη δεν επιτρέπει να συμπεράνετε αποτυχία. Σε περίπτωση υποτροπής, ζητήστε επαναξιολόγηση του υπεύθυνου παρασίτου και του κινδύνου νέας μόλυνσης.

Σκουλήκια και πρωτόζωα: μην μπερδεύετε τις θεραπείες

Η Giardia και τα κοκκίδια δεν είναι σκουλήκια. Μια γάτα μπορεί λοιπόν να παρουσιάσει παρασιτική πεπτική διαταραχή παρά την πρόσφατη αποσκωλήκωση. Μια επίμονη διάρροια δεν δικαιολογεί την τυχαία επανάληψη του ίδιου φαρμάκου. Ο κτηνίατρος θα διευκρινίσει ποιες εξετάσεις είναι χρήσιμες και πώς να συλλέξετε τα περιττώματα.

Αν ζητηθεί δείγμα, ακολουθήστε τις οδηγίες συλλογής και διατήρησης του ιατρείου. Σημειώστε τις θεραπείες που έχουν ήδη δοθεί. Ανάλογα με το παράσιτο που αναζητείται, ένα μεμονωμένο αρνητικό αποτέλεσμα δεν αποκλείει πάντα μια προσβολή. Το αποτέλεσμα πρέπει να ερμηνεύεται μαζί με τα συμπτώματα και τις εκθέσεις, παρά ως γενικό πιστοποιητικό απουσίας παρασίτων.

Εσωτερικά παράσιτα της γάτας: ελέγξτε τη μορφή του ανθελμινθικού

Οι δύο παρακάτω αναφορές απεικονίζουν τη σημασία του βάρους και των ενδείξεων. Δεν αποτελούν κατάταξη των καλύτερων ανθελμινθικών. Συμβουλευτείτε την κατηγορία ανθελμινθικών για γάτες και γατάκια αφού προσδιορίσετε την ανάγκη με έναν επαγγελματία.

MilbemaxTab 16 mg/40 mg: για γάτες από 2 kg

Η καρτέλα Milbemax Tab Chat αντιστοιχεί στη μορφή που περιέχει μιλβεμυκίνη οξίμη και πραζικουαντέλη. Το RCP της ANMV το προορίζει για γάτες τουλάχιστον 2 kg. Το πραγματικό βάρος μετράει περισσότερο από την απλή ένδειξη «ενήλικη».

Το RCP προβλέπει τη χρήση του σε ορισμένες μικτές προσβολές, ή αντίστοιχες καταστάσεις κινδύνου, και διευκρινίζει τα στοχευόμενα παράσιτα. Σε περίπτωση απουσίας κινδύνου συνδυασμένης προσβολής από στρογγύλα και πεπλατυσμένα σκουλήκια, συνιστά ένα φάρμακο με στενότερο φάσμα. Η επιλογή ενός συνδυασμού δεν είναι επομένως αυτόματη.

MilbemaxTab 4 mg/10 mg: μικρές γάτες και γατάκια

Η καρτέλα Milbemax Tab Petit Chat et Chaton παρουσιάζει διαφορετική δοσολογία. Το επίσημο RCP αφορά γάτες από 0,5 έως 2 kg και απαγορεύει τη χρήση πριν τις έξι εβδομάδες ή κάτω από 0,5 kg. Οι προϋποθέσεις σχετικά με τα στοχευόμενα παράσιτα παραμένουν προς τήρηση.

Μην αντικαθιστάτε αυτή τη μορφή με ένα αυτοσχέδιο κλάσμα ενός δισκίου προοριζόμενου για άλλο βάρος. Σε ένα πολύ εξασθενημένο ζώο ή με σημαντική νεφρική ή ηπατική προσβολή, το RCP προβλέπει ειδική κτηνιατρική αξιολόγηση. Αναφέρετε τις γνωστές παθήσεις πριν επιλέξετε το προϊόν.

Ψύλλοι και ταινία: συμπληρώστε τη στρατηγική χωρίς επισφαλή ανάμειξη

Όταν επιβεβαιωθεί προσβολή από Dipylidium, το RCP συνιστά να συζητήσετε τον έλεγχο των ενδιάμεσων ξενιστών, ιδίως των ψύλλων, με τον κτηνίατρο. Χρησιμοποιήστε αποκλειστικά ένα αντιπαρασιτικό συμβατό με τη γάτα. Η Anses υπενθυμίζει την τοξικότητα των προϊόντων για σκύλους που περιέχουν περμεθρίνη στη γάτα.

Μη μειώνετε μια δόση για σκύλο νομίζοντας ότι θα πάρετε μια δόση για γάτα. Αποφύγετε επίσης τις επαφές που εκθέτουν τη γάτα σε προϊόν που εφαρμόστηκε πρόσφατα σε σκύλο, σύμφωνα με το φύλλο οδηγιών. Σε περίπτωση τυχαίας έκθεσης ή τρόμου, επικοινωνήστε αμέσως με έναν κτηνίατρο.

Πριν και μετά τη χορήγηση: κρατήστε ένα χρήσιμο ιστορικό

Ετοιμάστε μια γραμμή στο βιβλιάριο υγείας με την ημερομηνία, το μετρημένο βάρος, το πλήρες όνομα και τη δοσολογία του κουτιού. Προσθέστε την ώρα λήψης και τα άλλα προϊόντα που έλαβε. Αυτή η παρακολούθηση είναι ιδιαίτερα χρήσιμη αν περισσότερα άτομα φροντίζουν τη γάτα: αποφεύγει μια διπλή χορήγηση λόγω παράλειψης επικοινωνίας.

Μια ασυνήθιστη αντίδραση μετά από ένα φάρμακο πρέπει να αναφέρεται. Νευρολογικές διαταραχές, έντονη καταβολή ή σημαντικοί εμετοί απαιτούν άμεση γνωμάτευση. Μην θεωρείτε συστηματικά αυτά τα σημάδια ως φυσιολογική αντίδραση στην εξάλειψη των σκουληκιών. Κρατήστε το κουτί και το φύλλο οδηγιών για να επικοινωνήσετε την ακριβή αναφορά.

Πρόληψη των εσωτερικών παρασίτων της γάτας μακροπρόθεσμα

Η στρατηγική βασίζεται στον πραγματικό κίνδυνο, το σωστό προϊόν και τακτικές συνήθειες. Επανεξετάστε την σε περίπτωση υιοθεσίας, νέας πρόσβασης σε κήπο, ταξιδιού ή αλλαγής της υγείας. Ένα γραπτό πρόγραμμα με τον κτηνίατρο διευκολύνει την παρακολούθηση· δεν αντικαθιστά μια επίσκεψη αν εμφανιστούν συμπτώματα.